Freaks of Nature (2015) OCR 23.976 fps runtime 01:32:35
ขอต้อนรับสู่ดิลฟอร์ด เมืองแห่งซี่โครงหมูรสเลิศ
นี่คือคืนวันศุกร์ ในบ้านเกิดผมครับ
พวกคนที่อยู่ด้านหลังนั่น คือเพื่อนบ้านผมเอง
สมอง
แล้ว ทำไมทุกคนถึงโกรธล่ะ
และทำไมผมถึงมาอยู่กับ คนบ้า 2 คนนี่
คือว่า มีเอเลี่ยนโผล่มาน่ะ
เอาล่ะ ผมจะเท้าความให้ฟังนะ
เมื่อวานนี้...
ฉันบอกอยู่นี่ไง ว่ากำลังจะได้กุ๊กกิ๊กกับลอเรลไลแล้ว
ฉันมั่นใจเลย
- มั่นหรือ คงจะยอดไปเลยนะ - นายไม่ได้ฟังเลยด้วยซ้ำ
นายไม่เคยฟังฉันเลย นายควรจะเป็นเพื่อนฉันสิ
อะไร ฟังนะ ลอเรลไล ไม่ได้ชอบนายแบบนั้นสักหน่อย
ถ้าเธอชอบ ป่านนี้เธอยอมนายไปนานแล้ว
ฉันพูดว่า ฉันคิดว่าเธอชอบนะ ฉันรู้สึกว่า เราใกล้ถึงจุดนั้นแล้ว
ที่ผ่านมา เธอมาหาฉันที่บ้าน บ่อยขึ้นเรื่อยๆ
นั่นเป็นเพราะว่าเธอเอากัญชา มาซ่อนที่บ้านนายต่างหากเล่า
- นายรู้ได้ไง - เพราะพ่อเธอเป็นชาวคริสต์หัวโบราณไง
และเป็นเพราะทุกคนเรียกนายว่า "ตู้เก็บกัญชา" ของเธอด้วย
ไม่น่ะ
- ทุกคนเรียกฉันแบบนั้นจริงหรือ - ตลอดเลย
- ฉันดูเหมือนไอ้งั่งเลย - มากเลยล่ะ
แล้วนายบอกพวกนั้นว่าไง นายปกป้องฉันใช่ไหม
เปล่า
- พาร์มินเดอร์... - อะไร
...หน้าที่นายในฐานะเพื่อน คือการทำให้ฉันดูดีเวลาที่คน...
- ให้ตายสิ - ล้อกันเล่นใช่ไหม
นายเป็นเพื่อนที่แย่มากเลยพวก
เอาล่ะ
เธออาจให้ฉันช่วยเก็บกัญชา เพื่อจะได้เป็นข้ออ้าง ในการมาหาก็ได้
- นายคิดแบบนี้ไหม - ไม่เลย
น่าจะเป็นแบบนั้นแหละ ภาษากายของเธอ มันฟ้องมากๆ เลย
- แหม ถ้ามันฟ้องขนาดนั้นล่ะก็... - ไง หวัดดี ลอร์
ใช่ เชื้อเชิญกันเห็นๆ เลย
หุบปากน่า
จ๊ะเอ๋
- พระเจ้า ไง มิลาน - ไง เพทรา เป็นไงบ้าง
- ดีจ้ะ เธอล่ะ - สบายดี
- คืนนี้แล้วสินะ - ใช่ ใช่ ฉันรอไม่ไหวแล้ว
ปาร์ตี้แวมไพร์ครั้งแรกของเธอ เธอจะต้องชอบมันแน่ๆ
ฉันได้ยินมาว่า ปาร์ตี้แวมไพร์ มันค่อนข้างจะโหด มัน...
- นี่ ตรงนั้นล็อคเกอร์ฉัน - ถอยไป
ฟังนะ หากเธอกลัว เราไม่ต้องทำมันก็ได้
อะไรนะ ไม่หรอก ฉันไม่กลัว
- นี่แหละคนพิเศษของฉัน ไปกันเถอะ - ตกลงจ้ะ
- นี่ ขอฉันเปิดล็อคเกอร์หน่อย - ฉันบอกว่า "ถอยไป"
- เราน่าจะ... - ไปกันเถอะ
อย่ามาขวางทางฉันอีกนะ ไอ้เห่ย
วี ฮาร์โมนี ค้นหารักปักใจของคุณ ส่งอมยิ้มไป 67 อัน ได้รับ 0 อัน
บ้าเอ๊ย
- ครูเคลเลอร์ครับ - ห้องพักครู
- อะไรนะครับ - ครูอยู่ในห้องพักครู
ห้องพักครู
เห็นแก่ชาวบ้านเถอะ ถ้าเทเลือดหมดกาแล้ว ช่วยเติมอันใหม่ด้วย
ทุกคนทำได้ไหม เราทุกคนทำได้
ดูนี่สิ
ครูเคลเลอร์ครับ ผมมีคำถามสั้นๆ เรื่องเรียงความของผม
ผมว่ามันมีการ ให้เกรดผิดพลาด
ให้ครูเดานะ เธอคิดว่ามีการให้เกรดผิดพลาด
เพราะในใจเธอคิดว่า เธอเขียนเรียงความได้ดี
แต่ก็ยังได้เอฟ ถูกต้องไหม
ถูกต้องครับ
และผมอยากให้ครูแก้มัน
ไม่เข้าใจหรือเน็ด เธอควบคุมทุกสิ่ง ในชีวิตไม่ได้หรอก
บางทีคนก็ไม่ทำในสิ่งที่ เธออยากให้ทำ
บางทีเธอส่งอมยิ้มไป แต่พวกเขาก็ไม่ส่งกลับมา
- อมยิ้มคืออะไรฮะ - ประเด็นของครูคือ โลกนี้มันโหดร้าย
ดีแล้วที่เธอได้รู้ ตั้งแต่วันนี้ ก่อนที่จะเข้าใจอะไรผิดๆ โอเคนะ
โดนัทก็หมดแล้วหรือ โดนัทหมดแล้วหรือ
เราไม่เหลือโดนัทสักอันหรือ สักอันเลยเนี่ยนะ
ไม่เอา ผมไม่ต้องการเศษโดนัทนั่น ผมอยากได้โดนัททั้งชิ้น
อย่าเชียวนะ อย่าได้กัดอีกคำเชียว
เหลือเชื่อจริงๆ
ไม่เอาน่าพวก เห็นแก่ชาวบ้านเถอะ
ให้ตายสิ
งั้นครูกำลังบอกว่า จงใจให้คะแนนเรียงความผมผิดๆ
เพื่อสอนบทเรียนผมหรือครับ
เน็ด ครูขอโทษนะ มันก็แค่ เด็กส่วนใหญ่ ที่มาโรงเรียนนี้...
ครูอยากจะเอาโซ่ล่ามทุกคน ไว้กับล็อคเกอร์พวกเขาเอง
แบบที่ให้แน่ใจว่า พวกเขาจะไม่หนี
จากนั้นก็เอาระเบิดไดนาไมท์ ระเบิดไดนาไมท์แบบดั้งเดิมนะ
ปูมันที่โถงทางเดิน แล้วก็ระเบิดโรงเรียนนี้ซะ
จากนั้นครูจะละเว้นครูสัก 2 คน ยกเว้นเจ้าบ้าคนนี้
ฉันน่าจะกินนายซะ
แต่เธอ เธอเป็นคนเก่งนะเน็ด
เธอน่าจะเป็นนักเรียนที่ดีที่สุด ที่ครูเคยมี
ในรอบ 97 ปีที่สอนมา ที่โรงเรียนห่วยแตกนี่
และนั่นคือสาเหตุที่ครู...
ครูต้องทำลายความฝันเธอ และทำให้เธอรู้สึกผิดหวัง
ผมไม่เข้าใจครับ
เรียงความ นี่ยอดเยี่ยมมาก เน็ด
น่าจับมันใส่กรอบแล้วโชว์ในพิพิธภัณฑ์ ที่มีไว้เก็บเรียงความยอดเยี่ยม
และครูบอกไม่ได้หรอกว่าสุขใจแค่ไหน ที่มีเอฟอยู่ในนั้น
ตัวเอฟนั่น ย่อมาจาก "สนุก"
ความสนุกของครู
เพื่อน มันบ้ามาก ตอนเธอสบตาฉัน มันเหมือนโลกนี้หยุดหมุนไปเลย
เธอไม่เคยมองตานายสักหน่อย
ฟังนะเพื่อน นายน่าจะหุบปาก แล้วลงมือทำอะไรสักอย่าง
- ก็ได้ เช่นอะไรล่ะ - ไม่รู้ ใช้วิธีแบบมนุษย์ถ้ำสิ
เอาไม้ฟาดหัวเธอ แล้วลากเข้าถ้ำไปเลย แล้วก็...
นายมันหัวรุนแรงจริงๆ
ก็ได้ งั้นตอนนายเจอเธอคราวหน้า ก็จับต้นขาเธอเลยนะ
- จับต้นขาเธอเนี่ยนะ - กินซี่โครงหมูให้อร่อยนะ
นี่ลอเรลไลนะพวก ฉันจะไม่จับต้นขาเธอหรอก
รู้อะไรไหม อาทิตย์ที่แล้ว ฉันจับต้นขาของแคธี่ เมิร์ช
เธอขึ้นมานั่งบนหน้านี้เลยพวก ฉันได้ใช้จมูกนัวเนียเธอด้วย
เอาล่ะ ข้อแรก ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำ ว่ามันหมายความว่าไง
ข้อ 2 แคธี่ เมิร์ชน่ะมั่วจะตาย
เพื่อน เลิกตัดสินคนอื่นซะทีเถอะ
ยกเว้นว่านายชอบเธอนะ
- ก็ทำนองนั้น - นายชอบเธองั้นหรือ
ผมเอาซุปกัซปาโชครับ
ตรงนี้ไม่มีสมองให้หรอกนะ
แม่เจ้าโว้ย
ให้ตายสิ
ใช่เลย เธอเสร็จฉันแน่
เรามีพวกนายเป็นตัวสำรอง
ฉันน่าจะตีโฮมรันได้ 2 รอบ สาวๆ ชอบโฮมรันซะด้วยสิ
ให้ตายสิ ฉันจะตีโฮมรัน 3 รอบเลย ถ้าโค้ชเอาเจ้าบ้าพาร์มินเดอร์นั่นลงด้วย
ฉันนั่งอยู่นี่นะ
ไง เพทรา ได้ข่าวว่าเธอจะไป ปาร์ตี้แวมไพร์คืนนี้หรือ
ฉันอยากไปปาร์ตี้แวมไพร์มาตลอดเลย
นั่นเพราะว่า นายเป็นแวมไพร์เต็มขั้นไง เลนเนิร์ด
เปล่านะ
ฉันไปด้วยได้ไหม เราขับรถพ่อฉันไปได้นะ
คือว่า ฉันก็อยากนะ แต่ที่จริงฉันจะไปกับมิลานน่ะ
บ้าน่ะ มิลาน พินาชน่ะหรือ สุดยอดไปเลย
พระเจ้า ดูหน้าเธอสิ เธอจะงาบเขาแล้ว
ใช่ เธอควรป้องกันด้วยนะ
หากพวกเธอรู้จักเขาจริงๆ เธอจะรู้ว่ามิลานน่ารักมากเลย
ขืนมาขัดจังหวะฉันอีกล่ะก็ ไม่มีใครหาศพนายเจอแน่
น้องชายนายนี่เห่ยจริงๆ
ฉันรู้
ขอบคุณ
ลูกแรกฉันจะขว้างให้แชส ลูกเร็ว
- จัดหนักเลย - บ้าชะมัด
- มีอะไร - ริคมาที่นี่
ใช่ ก็เขาให้เงินสนับสนุนทีมปีนี้
ไอ้บ้านั่น ไล่แม่ฉันออก และทุกครั้งที่ฉัน เจอเจ้านั่น มันยกเรื่องนั้นมาพูดตลอด
ไม่เอาน่า เพื่อน
ช่างเถอะ เขาน่าจะจำฉันไม่ได้ด้วยซ้ำ
เอ้านี่ เจ้าหนุ่ม
มัลฟาสต้า คอร์เปอเรชั่น ขอต้อนรับนายสู่ทีมวูล์ฟส์
ยินดีด้วยนะ
นี่ ฉันรู้จักนายนี่นา นายเป็นลูกของเพ็ค พาร์กเกอร์
- บัค แบ็ก แท็ก - ผมชื่อแด็กต่างหาก
- ดั๊ก ใช่ๆ - แด็ก
แม่นายเป็นคนกระตือรือร้นมากเลย เพ็ค พาร์กเกอร์ ตอนนี้เธอเป็นไงบ้าง
แม่สบายดีฮะ ส่วนใหญ่ก็อยู่บ้าน
- เธอตกงานมานานแค่ไหนแล้ว - ตั้งแต่ออกจากโรงงานครับ
แล้วทำไมเธอถึงออกล่ะ เดี๋ยวก่อน ฉันว่าฉันมีคำตอบนะ
- เพราะฉันไล่เธอออก - ใช่ คุณไล่แม่ออก
เธอไม่น่าไปผูกมิตรกับซอมบี้ของฉันเลย
- เอาชุดให้ผมได้ไหม - มันก็เท่านั้นแหละ
- เอาชุดบ้านั่นให้ผมได้ไหม - พาร์กเกอร์
ไม่จำเป็นต้องใช้ภาษาแบบนั้นหรอกน่า
มานี่สิ เจ้าหนุ่ม ฉันมีเรื่องจะคุยด้วย
มานี่ ฟังนะ
ฉันเข้าใจนะ
ฉันจำได้ว่าชีวิตม.ปลายเป็นยังไง มันยาก
โดยเฉพาะกับคนตัวสูงใหญ่ ที่ดูประหลาดแบบนาย
- ผมไม่มีปัญหาเรื่องนั้นนะ - ก็ได้ ก็ได้
- ผมชอบหุ่นผม - เอาล่ะ
ให้ฉันช่วยแนะนำให้นะ
เลิกมองอะไรในแง่ลบซะที ตกลงนะ
มองในแง่ดีสิ นายได้ใช้เวลากับแม่มากขึ้น
และฉันได้เลขาฯ คนใหม่ คนที่ฉันมีอะไรกับเธอ
ด้วยไอ้จ้อนของฉัน
ใครๆ ก็มีเซ็กซ์ด้วยไอ้จ้อนทั้งนั้นแหละ
ในฐานะที่ฉัน เป็นเจ้าของสนามแห่งนี้
โค้ชพัลซิเฟอร์เลยขอให้ฉันมาที่นี่ เพื่อกล่าวอะไรเล็กน้อยวันนี้
ฉันก็เลยมา
ฉันอยากให้พวกนายมองตา คนที่นั่งข้างๆ เอาสิ ทำเลย
แล้วพูดตามนะ
"นายไม่ใช่เพื่อนร่วมทีมฉัน"
นายไม่ใช่เพื่อนร่วมทีมฉัน
"นายไม่ใช่เพื่อนฉัน"
นายไม่ใช่เพื่อนฉัน
"นายคือศัตรู"
"และนายต้องถูกทำลาย"
นายคือศัตรู และนายต้องถูกทำลาย
ใจเย็นนะเพื่อน
ผู้ชนะและผู้แพ้ไง หนุ่มๆ นั่นแหละ สิ่งที่ทำให้อเมริกายิ่งใหญ่
มองฉันสิ ครั้งแรกที่ฉันมาดิลฟอร์ด ธุรกิจค้าเนื้อฝืดเคืองมาก
และฉันขับรถฟอร์ด ทอรัส ปี 2004
แต่ตอนนี้ ธุรกิจค้าซี่โครงหมูคือสิ่งที่ ทำมูลค่าสูงสุดให้มัลฟาสต้า คอร์เปอเรชั่น
และฉันขับปอร์เช่ บ็อกซ์เตอร์สีแดง
ยังไงน่ะหรือ เพราะฉันไล่คนเป็นๆ ออก แล้วจ้างแรงงานซอมบี้ถูกๆ แทนน่ะสิ
เพราะอะไรล่ะ เพราะฉันมาที่นี่เพื่อชนะ
ชาย 25 คนที่นั่งอยู่ที่นี่ในวันนี้
มี 23 คนที่จะใช้ชีวิตไปแบบวันๆ
ส่วนอีก 2 คน จะมีทางเดินชีวิต ที่ต่างออกไป
หนึ่งในนั้นจะตาย อย่างไม่มีสาเหตุ ไม่มีใครรู้ ว่าเพราะอะไรด้วย
หัวใจวาย หลอดเลือดโป่งพอง ถูกแทงที่หน้าอก ตรงลานจอดรถในห้าง
แว้บ ตายเลย
แต่อีกคนหนึ่ง ไม่ว่าผู้ที่ถูกเลือกจะเป็นใครก็ตาม
เขาจะกลายเป็นดาวจรัสแสงแบบฉัน
- ชายคนนี้ - เขาสุดยอดไปเลยนะ
- สไตร์คที่ 3 - ต่อเลย หวดลูกกันต่อ
พาร์กเกอร์ขว้างลูกได้แรงแบบนั้นเลยหรือ
ใช่ ดีที่สุดที่ผมเคยเห็นมาเลย แย่หน่อยที่เขารับมือกับ แรงกดดันได้ไม่ดี
เอาล่ะ ลุยเลย
- ได้เวลาแล้ว - เร็วเข้า ขว้างลูกเลย
ไม่เอาน่า พวก ไอ้บ้าเอ๊ย
ตั้งใจดูนะลอร์ ฉันจะสั่งสอนเจ้าหมอนี่หน่อย
สอนเขาดีๆ นะที่รัก เจ้านั่นเป็นเพื่อนบ้านฉัน
เอาล่ะ หนุ่มน้อย ขว้างลูกเร็วมาเลย
ขว้างมาให้สุดแรงเลยนะ เพราะฉันมันขั้นเทพว่ะ
ดีแล้วแด็ก เข้าท่าเลยพวก
หาจุดสไตร์คด้วย แด็ก
ฉันจะจัดการนาย
ให้ตายสิ
พระเจ้าช่วย พูดอะไรหน่อยสิ แด็ก นายทำอะไรลงไปน่ะ
นายโอเคไหม ให้ตายเถอะ เอาล่ะ เอาน้ำแข็งมาประคบ
แด็ก
พระเจ้าช่วย โอเค โอเค
- มันจะไม่เป็นไร - ริค ผมยังเป็นที่หนึ่งอยู่
เย่ เอาเลย
- ฉันออกมา แล้วก็เมาแอ๋ - มันอยู่ในรถ
- เดี๋ยว เรากลับไปที่ปาร์ตี้กันดีไหม - ไม่ล่ะ
ฉันชอบในนี้
- งั้นหรือ - ใช่
เดี๋ยว
มันเจ็บไหม
เจ็บนิดๆ ตอนแรก
หลังจากนั้นก็สุขสุดๆ
งั้นหรือ
- เธอทำอะไรน่ะ - หมายความว่าไง ฉันทำอะไรหรือ
เธอบอกว่าอยากจะทำอะไร กับฉันนี่นา
ฉันคิดว่าเธอหมายถึงเซ็กซ์ ไม่ใช่เรื่องนี้
ล้อกันเล่นใช่ไหม
ฉันคิดว่าเธอตกลงซะอีก เพทรา
ทำไมเธอถึงไม่อยากมีอะไรกับฉันล่ะ
ฉันเพิ่งมีอะไรกับลอเรลไลมา
เธอนอนกับลอเรลไลงั้นหรือ
เธอไม่เข้าใจหรือ ลอเรลไลได้ฉันแค่ 17 นาที
ฉันกำลังมอบความเป็นอมตะให้เธอนะ
เธอหมายความแบบนั้นจริงหรือ
รู้ไหมว่าฉันรอ ผู้หญิงแบบเธอมานานแค่ไหน
หลายร้อยปี
ที่รัก คุณจ้องอีกแล้วนะ
หมอบอกว่าอีกปี หรือมากสุด 2 ปี ก็ถอดได้ฮะ
2 ปีงั้นหรือ ถ้าลูกเป็นหมา พ่อคงจบชีวิตลูกไปแล้ว
ทำให้เพราะรักและเมตตา การุณยฆาตไง
ไม่เข้าใจหรือ ชีวิตลูกไม่เหลืออะไรแล้ว มันเป็นสิ่งที่ลูกเคยมี
- ชีวิตเขาจบแล้ว - เอาล่ะ
เขาไม่ใช่คนเก่งอีกต่อไปแล้ว เขากลายเป็นคนธรรมดา
เราจบเห่แล้ว จบแล้ว พระเจ้า ได้ยินผมไหม
เราจบเห่แล้ว
พ่อรู้ว่าลูกคงคิดฆ่าตัวตายอยู่ พ่อไม่ตำหนิลูกหรอก
แต่อย่าทำมันเพราะว่าลูกอาจเก่งขึ้น หากลูกไม่เก่งขึ้น ก็ลงมือเลย
ผมขอตัวได้ไหมฮะ แม่
ลูกรัก แม่รู้ว่าลูกเสียใจ เรื่องแชส จูเนียร์
แต่มันสำคัญนะที่เราต้อง อยู่ด้วยกันเป็นครอบครัว
ผมไม่ได้บอกว่าเสียใจเรื่องแชส
วันนี้ครูเคลเลอร์ ให้เอฟเรียงความผม
เด็กเรียนติดเอฟ แถมยังสมาคมกับซอมบี้อีก
ซอมบี้เนี่ยนะ
ผมเปล่าคบซอมบี้นะ เธอแค่ช่วยผมเรื่องซุปกัซปาโช
ทำไมนายถึงไม่กินซี่โครงหมู อย่างคนอื่นเขาล่ะ
บอกเป็นล้านรอบแล้วว่าฉันแพ้ อีกอย่าง รู้ไหมว่ามีอะไร อยู่ในซี่โครงบ้าง
- ซี่โครงเล็ก - ฮอร์โมน สารเร่ง เททราฟลอแร็กซิแพน
มันคือสารเคมี ที่เรียกอีกชื่อหนึ่งว่า ทีเอ็กซ์พี
เอาล่ะ คุณพ่อมด งั้นบอกเราที ว่าทีเอ็กซ์พีมันไม่ดีตรงไหน
- มันคือตัวการที่ทำให้ตับวายครับ - ใครสนล่ะ
- ภาวะกระดูกสันหลังคดในครรภ์ - แล้วไง
- เบาหวาน - ไม่เห็นเป็นไร
อาการปวดข้อ
อืม คงจะแย่ถ้าเล่นกีฬา แล้วก็อะไรพวกนั้น
- ทำให้ลิ้นบวมด้วย - ลิ้นบวมหรือ
- ใช่ฮะ ลิ้นบวม - ลิ้นบวม
ลิ้นบวม
แย่จัง ลองนึกภาพเด็กตัวเล็กๆ ที่ลิ้นบวมสิคะ อะไรเล่า
ถ้าสารทีเอ็กซ์พีอะไรนั่น ไม่ดีจริงๆ
พวกเขาคงไม่ใส่มันลงในซี่โครงหรอก จริงไหม
ดาวเสาร์ประกอบขึ้นจากสารนั้น พ่อรู้จักดาวเสาร์ไหมฮะ
พ่อรู้จักสิ ก็รถประหยัดน้ำมันแสนสวยไง
แม่เสียใจเรื่องเอฟนะ ลูกรัก ครั้งหน้าลูกจะทำได้ดีกว่านี้จ้ะ
ไม่มีคราวหน้าแล้วฮะ รู้ไหมฮะ ว่าเอฟนี้จะทำให้ทรานสคริปผมเป็นไง
ไม่รู้จ้ะ
- ผมจะขอทุนไม่ได้ - ลูกก็ไม่ต้องเรียนต่อไง
อะไรนะฮะ
โทษทีนะ แต่เลิกหลอกตัวเองได้แล้ว ตอนนี้เรากำลังมีปัญหาใหญ่
รู้ไหมว่าเจ้าเครื่องมือนี้ราคาเท่าไร
- ประกันไม่ครอบคลุมตรงนี้หรือฮะ - ประกันมันสำหรับพวกขี้แพ้ เน็ด
จากนี้ไป ตอนลูกไม่ได้อยู่ที่โรงเรียน พ่ออยากให้ลูก มาช่วยที่โชว์รูม
พ่อฮะ เจ้าบ้านี่จะได้ไปขายฮุนได แล้วผมไม่ได้งั้นหรือ
แม่ว่านั่นเป็นความคิดที่ดีมากเลย
- ผมจะกลับห้องแล้ว - เจ้าลูกคนนี้นี่
คิดว่าเขาออกมาทำไม เพราะเขาไม่อยากคุยน่ะสิ
มีเวลาไหม
เน็ด ฟังนะ พ่อรู้ว่าหลายครั้ง มีเรื่องน่าอึดอัด ระหว่างพ่อกับลูก
พ่อตื่นเต้นที่เรา จะได้ใช้เวลาด้วยกันมากขึ้น
- พ่อไม่ได้คิดแบบนั้น - คิดสิจ๊ะ
คิดสิ พ่อคิดแบบนั้น
งั้นก็ หากพ่อต้องการ พ่อก็เริ่มที่มาดูผมแข่งได้เลยฮะ
วันเสาร์จะมีแข่งคณิตศาสตร์ จากนั้นก็มีแข่งตอบปัญหา
จากนั้นก็มีเสวนาพ่อ-ลูกของนาซ่า ที่ผมคิดว่าพ่อจะชอบ
ไม่ ไม่ใช่ ลูกคิดเยอะไป คิดเยอะไปทุกเรื่องเลย
งั้นก็แค่งานนาซ่าก็ได้ฮะ พ่อไม่ต้อง...
ฟังนะ ตอนนี้พ่ออยากให้ลูกไปที่โชว์รูม
ถ้าโชคดีเราก็ได้ชั่วโมงเพิ่มด้วย
บางทีความฝันที่จูเนียร์ อยากเป็นมืออาชีพอาจพอมีหวัง
แล้วฝันของผมล่ะ
ฝันอะไร
คือว่า มันเริ่มที่ว่า วันหนึ่งผมอยากจะเป็นวิศวกร
ลูกเอ๋ย เราต้องพูดเรื่องนี้อีกกี่ครั้งกัน เดี๋ยวนี้ไม่มีใครนั่งรถไฟแล้ว
ลูกต้องเลิกเพ้อเจ้อแล้วตื่นจากฝันซะที
ถ้าไม่ขายรถ ก็ไปทำงานฟอกเนื้อ ที่โรงงานซี่โครง แบบแม่ของลูกก็ได้
แม่ทำงานกับสายฉีดแอมโมเนียมา 10 ปี และแม่ไม่เสียใจสักนิดเลย
ผมไม่อยากทำงานกับสายแอมโมเนีย หรือไปเป็นเซลล์ขายรถโง่ๆ ด้วย
เบาหน่อย ไอ้เสือ อย่าเอาฮุนได คอร์เปอเรชั่นมาเกี่ยวสิ
อย่ามาบอกให้ผมเบา ทีแชส จูเนียร์ยังไม่เห็นต้องเบาเลย
ทำไมผมถึงเป็นคนเดียวที่ต้องเบาล่ะ
ฟังนะ พ่อเข้าใจว่า เราทุกคนผิดหวังเรื่องแชส จูเนียร์
- ช่างหัวแชส จูเนียร์ - ช่างแชส จูเนียร์หรือ
- ใช่ ช่างหัวแชส จูเนียร์ - ใครอย่าแหยมกับแชส จูเนียร์นะ
เน็ด อย่าไปนะลูก แชส
อย่ามาโทษเรานะ ไปโทษเพื่อนเก่าแกนั่น แด็ก
มันเป็นคนขว้างลูกนั้น มันเป็นคนทำลายชีวิตเรา
ฉันชอบเตียงน้ำของเธอจัง
มันยอดที่สุดเลย
- รู้ไหม ฉันแปลกใจที่เธอไม่ถูกจับนะ - เธอหมายความว่าไง
ลูกที่เธอขว้างวันนี้ ที่สนามเบสบอลไง
เราเตรียมพร้อมเข้าแข่งระดับรัฐ และจะมีแมวมอง มาดูแชส จูเนียร์
ใช่
เธอคิดอะไรอยู่
ไม่รู้สิ ฉันเดาว่า...
ฉันแบบว่า... ฉันอยากจะ...
แบบว่า ทำให้เธอประทับใจ
- จริงหรือ - ใช่
น่ารักจังเลย
- ทำไมถึงอยากทำให้ฉันประทับใจล่ะ - อะไรนะ
ฉันถามว่า ทำไมถึงอยากทำให้ฉันประทับใจ
ลอเรลไล
ฉันว่าฉันรักเธอเข้าให้แล้ว
แด็ก เธอคือคนที่แปลก และตลกที่สุดที่ฉันรู้จักเลย
หากไม่มีเธอฉันจะทำยังไงนะ
ที่รัก เธอรู้นี่ว่าฉันถือพรหมจรรย์น่ะ
เดี๋ยวผมไปครับ
เธอจะไปแล้วหรือ
ใช่ พูดเรื่องเซ็กซ์ขึ้นมา ฉันเลยหิวน่ะ ก็เลย...
- ใช่ ฉันด้วย - ฉันจะไปเบอร์เกอร์คิงนะ
อืม ว็อปเปอร์ก็น่ากินนะ
- จริงไหมล่ะ - ใช่ ไปกันเถอะ
- แล้วเจอกันใหม่นะ - ตกลง
ว่าไงครับ
แด็ก แม่กับพ่อไม่อยาก สนับสนุนเรื่องสูบกัญชานะ
แต่เราอยากให้ลูกรู้ว่า
พวกเราเข้าใจดี
- นี่ไม่ใช่กัญชาของผมนะ - ดีมาก
- เอาล่ะ คือว่า แด็ก... - เราเข้าใจ
นั่นแหละที่เราพูดถึง มันเป็นของลอเรลไล และมันไม่ใช่
แบบ บลา บลา บลา ช่างเถอะลูก
ก็ได้ ขอบคุณที่เข้าใจผมนะฮะ
แต่ในกรณีนี้ พ่อกับแม่เข้าใจผิดนะ
เอาล่ะ พ่อกับแม่เข้าใจ ว่าลูกพูดเรื่องอะไร
มันยากที่จะบอกว่า เราเข้าใจมากแค่ไหน
ในเรื่องแบบนั้น
จริงๆ นะ แบบว่า เมื่อ 15 นาทีก่อน เราเข้าใจสุดๆ เลย
- เราเข้าใจ - จริงหรือฮะ
ผมไม่คิดว่าพ่อเข้าใจขนาดนั้น
- อย่างน้อยก็วันละ 2 ครั้ง - ยังไงก็ช่างเถอะ
เราอยู่บนเรือบินลำเดียวกันนะลูก
- ดูนี่สิ ดูสิ - อย่างกับลานสเก็ตน้ำแข็งเลย
ดูสิ มือผมทิ้งรอยไว้ด้วย
แม่ฮะ มีอะไรที่อยากคุยกับผมอีกไหม
- ไม่มีจ้ะ - ไม่มี
เราอยากคุยกับลูกเรื่องการเปลี่ยนแปลง
ที่จะเกิดขึ้นกับร่างกายเมื่อลูกโตขึ้น
- อย่าคุยเรื่องนั้นนะ - เรื่องก็คือ หนุ่มๆ ตระกูลพาร์กเกอร์...
แบบว่า เราเปลี่ยนแบบช้าๆ น่ะลูก
แต่ตอนนี้ไม่ต้องตกใจไป พอถึงเวลาเปลี่ยนแปลง มันจะ...
- มหึมาเลย - มหึมา
ไม่ ไม่นะครับ
สาวๆ หลายคนจะกลัว
อันที่จริง แม่ต้องใช้เวลาสักพักเลย แต่มันใหญ่นะลูก
- เปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่เลยล่ะ - และมัน...
ตู้ม มาแล้ว
ไม่ครับ ผมพูดเรื่องแบบนี้ ในตอนนี้ไม่ได้
ขอโทษฮะ รู้ไหมฮะ ทุกอย่างตอนนี้เป็นระเบียบดี เพราะงั้น...
- ไม่เป็นไร - เราแค่อยากบอกเรื่องนั้นน่ะ
- แล้วเจอกันใหม่ - ครับ แล้วเจอกันครับพ่อ
เราจะปล่อยให้ลูกสูบกัญชานะ ตกลงนะจ๊ะ
ผมจะเมากัญชาให้สุดๆ ไปเลย
ลูกรักของแม่
รักลูกนะจ๊ะ
- แม่... - ไปล่ะ
จากจุดนี้ไป เสี่ยงมีอันตรายถึงชีวิต เขตซอมบี้ไร้การควบคุม
เจ้าหนุ่มกัซปาโช
ไง
จำฉันได้ด้วยหรือ
ได้สิ เมื่อกลางวัน
ใช่ เธอใจดีจังที่ช่วยฉัน ขอบใจนะ
- ตรงนั้นครอบครัวเธอหรือ - ใช่
พ่อ แม่ แล้วก็ผู้ชายชื่อสตีฟ
ดูเหมือนพวกเธอสนิทกันดีนะ
พวกเขาดี แบ่งสมองกันด้วย
การเป็นซอมบี้มันเป็นยังไงหรือ
เธอเคยเสียใจไหม
ทั่วๆ ไปก็ ฉันกินสมอง
- และมันอร่อยดี - มันต้องดีแน่เลย
หลบเร็ว ยัยซอมบี้
แล้ว เรื่องนั้นไม่กวนใจเธอเลยหรือ
- อะไรล่ะ - ที่เจ้านั่นปาแก้วน้ำใส่เธอไง
- งั้นหรือ - ใช่
เขาทำงั้นหรือ
เธอไม่รู้สึกอะไรเลยใช่ไหม
เอาล่ะ ลุยเลย
กัดสิ
อะไรนะ สมองสิ เท้าไม่เอา
มีสมองอยู่ที่เท้านะ
- สมองในเท้าหรือ - ใช่ ฉันใส่มันไว้ในนั้นให้เธอ
มีสมองในเท้าให้ฉันหรือ
กัดก่อนที่มันจะ... ฉันรู้สึกได้ มันกำลังจะหายไปแล้ว
- สมองเท้างั้นหรือ - กัดสมองเท้านั่นเลย ตกลงไหม
- สมองเท้า - เร็วเข้า
ไม่มีสายที่โทรเข้า
- เพทรา นั่นเธอหรือ - ไง แคธี่ สบายดีไหม
ฉันไม่เอานิตยสารนั่นแล้วค่ะ ไม่เป็นไร ขอบคุณ
ฉันว่าฉันจะไปแล้ว
เลือด
ขอโทษที
ฉันไม่คิดว่าก่อนเลยว่าเธอเป็นแวมไพร์นะ
ฉันเปล่านะ
หวัดดี นี่มิลานนะ ฝากข้อความไว้เลย
สมอง
ไม่เอาน่า
นี่มัน...
หนังสือพิมพ์ดิลฟอร์ด กาเซ็ทท์ เอเลี่ยนบุก
ทำความเครียดครั้งเก่าระอุ... เหล่าแวมไพร์จะเย็นอยู่ได้หรือไม่
หนังสือพิมพ์เดดไทม์ ยูเอฟโอ บุกดิลฟอร์ด
พวกมนุษย์เชิญเหล่าเอเลี่ยน มากำจัดเราใช่ไหม
หนังสือพิมพ์ซอมบี้ เทเลกราฟ สมอง
ขอต้อนรับสู่รังหมาป่า
เอาล่ะ ทุกคน ขอเวลาให้ผมสักครู่
ผมจะอธิบายทุกอย่างที่รู้
- ใครมอบหมายคุณมา - โทษนะ คุณเป็นเจ้าของโรงงานหรือเปล่า
เปล่า ไม่ใช่เลย
รถปอร์เช่ บ็อกซ์เตอร์คันงาม ที่จอดข้างนอกนั่นของคุณไหม ก็เปล่า
นั่งลงแล้วหุบปากซะ
เท่าที่เรารู้ตอนนี้
คือมียานอวกาศลงจอด ราวๆ 2 ทุ่มในวันพฤหัสฯ
พวกมันต้องการอะไร
เราไม่รู้ เพราะเรายังไม่ได้ติดต่อไป
งั้นพวกมันมาทำไม
นั่นมันคำถามเดิมกับที่คุณถาม เมื่อกี้เลยนะ
ยังไง...
เมื่อไร...
เอาล่ะ นี่ฉันเมายาหรือ อยู่ๆ ทุกคนโง่กระทันหันเนี่ย
เป็นงั้นทั้งคู่มั้ง
- ฉันจะไปสูบกัญชาในรถเธอนะ - คนอื่นล่ะ
- จริงหรือ - ใช่
ผมมีคำถาม
ถ้าพวกแวมไพร์ไม่ได้ติดต่อไป งั้นพวกนั้นมาที่นี่ทำไม
ใช่
ธนาคารเลือด สาขาดิลฟอร์ด
และเอาจริงๆ นะ มีใคร คาดคิดไหมว่าเป็นไปได้
ที่พวกมนุษย์ เป็นคนพาเอเลี่ยน มากำจัดเรา
- ไม่นะ - ไม่มีใครสงสัยเลยใช่ไหม
พวกนั้นรอเวลาจะกำจัดเรา มาหลายปีแล้ว
- ใช่ - และตอนนี้พวกเขาพบวิธีแล้ว
มีพวกคุณกี่คนกัน ที่แฟนหรือภรรยา
นอกใจไปมีอะไร กับพวกตัวดูดเลือดนั่น
ยกมือขึ้น ไม่ต้องอายหรอก ยกมือเลย
เอาล่ะ ผมเห็นคนโกหกในนี้ 50 คน
พวกนั้นเขียนหนังสือเกี่ยวกับเรา ทำหนังเกี่ยวกับเรา
พวกเขาแต่งตัวเป็นเราในวันฮัลโลวีน อยากจะเป็นแวมไพร์กัน
- ก็แค่พวกอยากจะเป็นแวมไพร์ - ใช่
พวกนั้นมีชีวิตอยู่ได้ โดยที่ไม่ต้องมีโลกนี้
พวกมันไม่ต้องหายใจ ไม่ต้องดื่มน้ำ
เราคือคนที่ต้องปกป้องโลกนี้
ผมอ่านมาว่าพวกนั้น เอากระเทียมใส่ในเลือดเราด้วย
ลองคิดสิว่าพวกเขาทำงาน ให้เอเลี่ยนหรือเปล่า
เราจะบุกไป และชิงลงมือโจมตีก่อน
- พวกคุณเอาด้วยไหม ไปกับผมไหม - ไป
พวกเราต้องชิงตัดหน้า
ด้วยการลงมือโจมตีก่อน
ฉันคิดว่าเป็นการประชุม เรื่องเอเลี่ยนซะอีก
ไม่ได้ฟังหรือ เจ้าโง่ นี่เป็นเรื่องเอเลี่ยนทั้งหมดเลย
ใช่ ใช่เลย
พระเจ้าคุ้มครอง
ทำไมเขาไม่พูดอะไรเลย
อะไรหรือ
ก็เรื่องเอเลี่ยนไง
นี่ ขอโทษครับ
คุณเรียกประชุมเพราะอะไร
สมองไม่มาส่งวันนี้
คุณคิดว่ามันอาจจะเกี่ยวกับเอเลี่ยนหรือ
เอเลี่ยนหรือ
ทุกคน วันนี้ไม่มีสมองมาส่ง
เพราะว่าไม่มีใครสนใจพวกคุณไง
ใช่ ใช่
เบื่อไหมที่ถูกละเลย
ถูกหมางเมินน่ะ เบื่อไหมที่ถูกปฏิบัติ เหมือนไม่มีตัวตน
ใช่ไหม งั้น ทำไมเราไม่ ลงมือทำอะไรสักอย่างล่ะ จริงไหม
ใช่
คำเตือน มีค่ายซอมบี้อยู่ข้างหน้า
เหลือเชื่อจริงๆ
ไม่อยากเชื่อเลยว่า พวกนายติดอยู่ที่นี่
ไอ้ตัวดูดเลือดทรยศ
ให้ตายสิ ฉันเกลียดนายชะมัด นายเป็นครูที่แย่ที่สุดเลย
ไชโย
นายทำอะไรเนี่ย
- เกิดอะไรขึ้น - โลกนี้มาถึงจุดจบแล้วน่ะสิ
ยอดเลย
ฉันไม่ได้พูดเล่นนะ คนทั้งเมืองนี้กำลังฆ่ากันเองแล้ว
ถ้าเป็นแบบนั้น ฉันว่ามีแค่เรื่องเดียวให้ทำแล้วล่ะ
ให้ตายสิ...
โอ้โฮ โกนเกลี้ยงเลยด้วย
คือว่า ฉันไม่อยากให้ เธอตายทั้งที่ยังบริสุทธิ์น่ะ
เซ็กซ์
เราจะไปมีเซ็กซ์กันที่บ้านฉัน ไปกันเถอะ
นะมัสเต ฉันสนับสนุนความเท่าเทียมต่อแวมไพร์
มิลาน ไง
- ขอเวลาเราเดี๋ยวนะ ที่รัก - ได้ เราจะรออยู่ข้างๆ รถนะ
อะไรนะ นี่
ฉันว่าโทรศัพท์เธอเสียนะ ฉันพยายามโทรหาทั้งคืนเลย
- ใช่ เพทรา ฟังนะ... - เรื่องเอเลี่ยนนี่แย่แค่ไหนน่ะ
ฉันแบบว่า สติแตกเลย
ความจริงก็คือ เพทรา ฉันไม่ได้ชอบเธอ
เธอไม่ได้ชอบฉันงั้นหรือ
ฉันเสียวิญญาณไปชั่วนิรันดร์ แล้วนายบอกว่าไม่ได้ชอบฉันงั้นหรือ
สงบอารมณ์ซะ ไม่งั้นฉันจะฉีกหน้าเธอออก
บอกหน่อยสิว่าทำไม
ทำไมถึงนอนกับลอเรลไลแต่มากัดฉัน
ลอเรลไลมีหุ่นเซ็กซี่เหมือนดาวโป๊ไง
ฉันชอบมีเซ็กซ์กับอะไรแบบนั้น
แต่เธอเคยบอกว่าฉันสวยนี่นา ใช่ไหม
ตอนฉันอยากดื่มเลือด ฉันพูดได้ทุกอย่างแหละ
ผิวซีดๆ แบบนี้นะพี
เธอเหมือนตู้ขายน้ำอัดลมเลย
ไปกันเถอะ
เห็นไหม ที่รัก การเป็นแวมไพร์ก็ไม่ได้แย่อะไรหรอก
เธอมันทุเรศจริงๆ
ให้ตายเถอะ
ไม่มีทาง
แล้ว เรายังจะทำมันไหม หรือยังไง
อะไรนะ
พระเจ้า
ตกลง ตกลง
ทำสิ เราต้องรีบแล้ว
เรื่องนั้นไม่ใช่ปัญหาหรอก
ลอเรลไล อย่าเพิ่งไป
- ลอเรลไล เร็ว ลุกสิ - ให้ตายสิ จะรีบไปไหนน่ะ
ตายแล้ว
ไม่นะ ลอเรลไล
รอรับนะ ไอ้ตัวดูด
ไปตายซะ
นายก็ด้วย
ให้ตายเถอะ คุณโมสลี่ มันยอดมากเลยค่ะ
ยอดงั้นหรือ ฉันฝึกมาตั้งแต่ เธอยังตัวเล็กๆ เลย
โบว์เฟล็กซ์ โซโลเฟล็กซ์ เรียนคาโปเอร่า
ดีหมดทุกอย่าง
มากับฉันถ้าเธออยากมีชีวิตรอด
พระเจ้า
ไม่นะ ได้โปรด พระเจ้า
- พวกซอมบี้กินฉันแล้ว - หยุดนะ
- พวกซอมบี้กินฉันแล้ว - ไม่ หยุดกินเขานะ
ฉันกลายเป็นบุฟเฟต์อาหารของซอมบี้แล้ว
พระเจ้าช่วย
- พระเจ้า ฉันจะอ้วกแล้ว - ทำไมฉันไม่สลบซะทีล่ะ
พระเจ้า ได้โปรดให้ผมตายเถอะ
เขาเพิ่งวางไส้ลง แล้วกินไส้ชิ้นอื่นแทน
มันต่างกันตรงไหนเล่า
- เรายังดูอยู่ทำไม - ไม่รู้สิ
พวกมันฉีกแขนฉัน
นั่นแขนข้างที่ฉันโยนโบว์ลิ่งนะ
มันกินแขนข้างที่ฉันโยนโบว์
ฉันกำลังจะตาย
ถึงเวลาแล้ว
มีมนุษย์อยู่ตรงนั้น ไปจับกันเถอะ
วิ่ง
อะไรวะ
ฉันฟื้นคืนชีพ
"...ดาวโป๊ แต่เธอดูซีดเซียว แล้วก็มีเส้นเลือดปูด"
ซีด เส้นเลือดปูด
แกมันบ้า เธอมันนังร่าน ลอเรลไล
ไอ้บ้าเอ๊ย
ให้ตายสิ
- หมาน้อย ยังงั้นสิหมาน้อย - เงียบๆ นะ ยังงั้นสิหมาน้อย
เงียบสิ
สมอง
ไม่ ไม่นะ
แด็ก ช่วยด้วย
ไม่นะ
ไม่
สมอง
- มาเลย ยัยบ้า - งั้นหรือ
"มาเลย ยัยบ้า" นายเลือกจะใช้คำแบบนี้หรือ
หุบปากน่า
พระเจ้า...
...ช่วย...
...สมอง
ฉันไปล่ะ
ครูมิลเลอร์ครับ อยู่ที่นี่หรือเปล่า
- นายรู้ได้ไงว่ามีช่องนี้ - นี่เป็นบ้านของครูสอนเปียโนฉัน
ครูมิลเลอร์ครับ เปิดเถอะ พวกมันมาแล้ว
นี่ ฉันสจ็วต เป็นลูกชายของเธอ
และฉันรู้ว่าพวกมันจะมา ฉันพยากรณ์ไว้ ว่าแวมไพร์จะโจมตีมา 10 ปีแล้ว
สจ็วต ผมแด็กไง ผมไม่ใช่แวมไพร์
มันเป็นเอเลี่ยน เปิดประตูได้แล้ว สจ็วต
เอเลี่ยนงั้นหรือ
เอาล่ะ ฟังนะ มีใครเคยร้องเพลง หรือเล่นดนตรีให้พวกมันฟัง
แล้วพวกมันเล่นเพลงกลับมาไหม
พวกมันดูไม่สนใจดนตรี หรืออะไรแบบนั้นเลยครับ
มีใครอยู่นานพอจนได้เห็น พวกมันอึออกมาไหม
บางทีเราอาจจะผ่านกระบวนการย่อย ที่มันถ่ายออกมาเป็นสิ่งมีชีวิตระดับสูง
มันอาจน่าขยะแขยงสำหรับเรา แต่อาจเป็นเรื่องปกติของพวกมันก็ได้
เปิดประตูนะ สจ็วต
รอเดี๋ยว ฉันจะรู้ได้ไงว่านายคือแด็ก
ไม่ใช่เอเลี่ยนที่สวมรอยเป็นนาย เหมือนใส่ชุดหนังมนุษย์น่ะ
แม่ผมชื่อเพ็ค ผมมีผมสีเข้ม ผมชอบซุปมิโสะมาก
"บี๊บ บี๊บ บี๊บ ผมคือเอเลี่ยน" ฉันได้ยินแบบนี้
- ผมพูดภาษาคนอยู่นะ - ฟังนะ นี่ คำถาม
เกิดเหตุการณ์ที่ลืมไม่ลงอะไร
ระหว่างที่นายเดี่ยวเปียโน จนถึงครึ่งเพลงของ
เอริค ซาที เพลง ฌีมโนเปดีหมายเลข 3
ผมอึรดกางเกง แล้วคุณบอกว่า ไม่เคยเห็นเด็กที่ไหน อึเยอะเท่านี้มาก่อน
จอมอึแห่งดิลฟอร์ด ใช่เขาเลย
- มาเร็ว มาเร็ว ลงมา - ขอบคุณที่เชื่อผมนะ
- มานี่ มาสิ มาเร็ว - ดีจังที่ได้เจอคุณ
โอเค เพื่อน
- ไม่ครับ ไม่เป็นไร มันปลอดภัย - ฉันชื่อเพทรา
ไม่ล่ะ ถ้าต้องมีแวมไพร์กับซอมบี้ อยู่ในห้องใต้ดินของฉันล่ะก็
เราต้องตั้งกฎแล้วล่ะ ตกลงไหม ฉันคือจ่าฝูงผู้ชาย
แม่คือจ่าฝูงผู้หญิง นายคือหมายเลข 3 จากนั้นก็แม่สาวนี่ แล้วก็เจ้านั่น
เยี่ยม สั่งได้ดี
เอาล่ะ ฉันอึดอัดมาก ที่ต้องพูดมันออกมานะ
แต่เราอาจจะต้องขยายพันธุ์
เขามองมาที่ฉันหรือ
- เจ้าหนุ่ม ล็อคประตูหรือยัง - จะไปล็อคเดี๋ยวนี้ครับ
ไปกัน คล่องแคล่วว่องไว
โค้ดน้ำเงิน แม่ฮะ โค้ดน้ำเงิน แม่
ครูมิลเลอร์ฮะ หลังจากจบเรื่องนี้ ผมอยากกลับไปเรียนอีก
อะไรเนี่ย อะไรกัน ไม่ ไม่นะ
- โทษที - "โทษที" หรือ เธอกินพวกมิลเลอร์ไปแล้ว
ฉันรู้ พวกเขายืนอยู่ตรงนั้น พวกเราก็แบบ "เอาเลยไหม"
แด็ก อย่าทำบ้าๆ น่ะ
ฉันไม่ได้บ้า พวกเธอสิบ้า
เธอฆ่าครูสอนเปียโนฉัน
นั่นมันเมื่อก่อน เมื่อ 2 นาทีก่อน
เธอฆ่าลอเรลไลด้วย
แหม ทายสิ เธอเหลือแค่พวกเราแล้ว
มีแค่เธอกับฉัน แล้วก็เขา หากเราคนหนึ่งตาย ทุกคนตายหมด
- เขายังกินครูสอนเปียโนฉันอยู่เลย - บ้าจริง เน็ด พอแล้ว
วางลง
นี่แย่มากๆ เลย
พระเจ้า
เธอว่าพวกเขา ทำอะไรกันบนนั้น
ไม่เป็นไร ฉันพูดเองก็ได้
จำครั้งสุดท้ายที่เราอยู่ใน ห้องใต้ดินด้วยกันได้ไหม
ตอนนั้นเราอยู่เกรด 6 งานเลี้ยงของเกร็ก เช็ฟเฟอร์ จำได้ไหม
เราเล่นเกม 7 นาทีในสวรรค์กัน เธอบอกทุกคนว่า จับหน้าอกฉัน
ฉันไม่คิดว่าเรื่องจริงๆ มันเป็นแบบนั้น
ฉันอาจจะจับมัน
ไม่ได้จับหรอก เธอแค่เดินไปมา แล้วเรียกตัวเองว่า "ปีศาจหน่มน้ม"
- ฉันไม่ได้เรียกหน้าอกว่าหน่มน้มนะ - เรียกน่ะสิ
พวกนั้นคิดอะไรกันอยู่นะ
ถึงคิดว่านายเป็นปีศาจหน้าออก หรือหน่มน้มอะไรนั่น
เพราะเราต้องกระซิบบอกคนชั้นล่าง ทุกคนเลยคิดว่ามัน ต้องเกี่ยวกับหน่มน้ม
เพราะเธอเป็นผู้หญิง และฉันเป็นผู้ชาย ปกติผู้หญิงจะเปิดหน้าอกของเธอ
และผู้ชายก็จะจับมัน เรื่องมันเป็นแบบนั้น
อยากรู้ไหมว่าทุกคนเรียกฉันว่าอะไร
- อะไร - พวกนั้นเรียกฉันว่ายัยร่าน
จำได้ไหม ฮัลโหล จำเรื่องนั้นได้หรือเปล่า
เพทรา ฉันขอโทษ
ตอนนั้นยังเกรด 6 ฉันไม่รู้ว่า ตัวเองกำลังทำอะไรอยู่ ฉันขอโทษ
ไม่เป็นไรหรอก
ตอนนั้นฉันคงยังไม่มี หน้าอกให้จับด้วยซ้ำไป
ไม่มีใครมีหรอก
ในห้องซักผ้ามันมืดนะ แต่ฉันจำอะไรบางอย่างได้
งั้นตอนนี้เธอเป็นอะไรล่ะ
ไม่รู้สิ เธอตอบคำถามแบบนั้นว่ายังไงล่ะ
- เธอเป็นไอ้เห่ยหรือเปล่า - ก็ไม่นะ
ทั้งหมดที่ฉันรู้เกี่ยวกับเธอคือ เธอสูงขึ้น 6 นิ้ว ในเดือนเดียว
ใช่ ทำเอาเจ็บเข่าเลยล่ะ
- นายชอบสูบกัญชาใช่ไหม - ไม่เลย ลอเรลไลต่างหาก
ใช่ เพราะมันคงยากมากสำหรับเธอ ในการจะใช้ชีวิตแต่ละวัน
กับการมีผมเหมือนนางเงือก และมีก้นที่สวยขนาดนั้น
หยุดได้แล้ว เธอฆ่าหล่อนแล้วไง ยังไม่พออีกหรือ
- เธอชอบลอเรลไลจริงๆ หรือ - ใช่ ฉันชอบ
- งั้นทำไมเธอลังเลล่ะ - ลังเลงั้นหรือ
ตรงบันได ตอนฉันคว้าตัวหล่อน เธอลังเล
ฉันไม่ได้ลังเล เธอคิดถึงตอนที่ ฉันต้องประมวลเรื่องทั้งหมด...
ฟังนะ ทั้งหมดที่ฉันบอกก็คือ เวลาเธอชอบใครสักคนจริงๆ
เธอจะไม่ลังเลหรือคิดเลย
เธอแค่ลุย
แค่ลุยหรือ
เดาว่าคงเป็นการตัดสินใจอันชาญฉลาด ของเธอที่จะเป็นแวมไพร์สินะ
- ฉันไม่อยากพูดเรื่องนั้น - เธอไม่อยากพูดเรื่องนั้นหรือ
เรากำลังคุยกันสนุกเลย เรื่องราวกำลังน่าสนใจ
แล้วอยู่ๆ เธอก็ไม่อยากพูดถึงมันหรือ ก็ได้
เอาล่ะ งั้นฉันจะคุยกับ พวกมิลเลอร์แทนละกัน
พวกคุณโอเคนะ
อยากได้มิลค์เชค หรือซีเรียลสักชามไหม
เธอเห็นนี่ไหม
- เธอนี่แย่ที่สุดเลย - อะไร
ไม่นะ
- ฉันชอบเพลงนี้ - ฉันไม่ชอบเลย ขอเถอะ
- เกลียดเพลงนี้หรือ เกลียดงั้นหรือ - ปิดมันซะ
ดูสิ เน็ดยังชอบเลย
ไม่เอา เพลงนี้ทำให้ฉันนึกถึงพ่อกับแม่ ตอนที่พวกเขาเข้าไปในห้องนอน
เพื่อไปสูบกัญชา แล้วคงมีอะไรกันด้วย
พ่อแม่เธอสูบกัญชาหรือ แจ๋วไปเลย
ไม่เห็นแจ๋วเลย เธอคงคิดว่าแจ๋ว เพราะพ่อแม่เธอไม่สูบน่ะสิ
ใช่ เพราะพ่อแม่ฉันตายไปแล้ว พวกท่านถึงไม่สูบ
อย่าจริงจังน่า เรื่องมันนานมาแล้ว
พ่อกับแม่
- เขาพูดว่า "พ่อกับแม่" หรือ - สมองน่ะ
หากเขาไม่กินมัน เขาจะฉลาดขึ้น
ฉันเรียนวิชาผีดิบวิทยาปีที่แล้วน่ะ
- พ่อแม่งี่เง่า - ไม่ ไม่นะ
เรื่องพ่อกับแม่เป็นปมในใจเขาน่ะ
ไม่ยักรู้ว่าพวกเธอเป็นเพื่อนกันมาก่อน
ฉันเข้าใจแล้ว
พวกเธอเคยเป็นเพื่อนกันใช่ไหม เกิดเรื่องอะไรขึ้น
เราแค่ห่างเหินกันไป
อยู่ๆ เธอก็เลิกคบเขางั้นหรือ
ไม่ใช่แบบนั้น ฉันไม่ทำแบบนั้นหรอก
เอาล่ะ อย่าน้อยเธอก็โชคดี เรื่องพ่อแม่นะ
เปล่าเลย พ่อกับแม่ฉันเพี้ยนๆ
พวกท่านเหมือนพ่อแม่ที่สมบูรณ์แบบ พ่อฉันเป็นนักจิตวิทยาเด็ก
แม่ฉันก็เป็นแม่บ้าน ที่ไม่ได้ทำอะไร แค่ดูแลลูกชายของเธอ
พวกท่านชอบเล่นกีตาร์ แล้วชอบให้ฉันร้องเพลงคลอไปด้วย
เราทำไอศกรีมกินกันทุกวันอาทิตย์
- เราต้องฝึกโยคะกันทุกวันเสาร์ - นรกชัดๆ
- ใครๆ ก็ทำแบบนั้น - ใช่
เรื่องปกติมาก
ฮือ ฮือ
- มันตลกหรือ - เปล่า เธอเพิ่งพูดถึงเรื่องที่สวยงาม
รู้อะไรไหม พ่อแม่ของฉันตอนนี้ ก็น่าจะตายไปแล้วเหมือนกัน
ฉันเสียใจด้วยนะ
ไม่หรอก ฉันขอโทษ ฉันเริ่มสติแตกนิดๆ แล้ว
- ฉันอยู่ในนี้นานเกินไป - ฉันรู้
ฉันถามเรื่องส่วนตัวหน่อยได้ไหม เธออยู่โดยไม่ดื่มเลือดได้นานแค่ไหน
ไม่รู้สิ แต่ว่า ระหว่างที่เรา จริงใจต่อกัน
ฉันควรจะบอกเธอว่า ฉันเอาแต่คิดว่า ทำไมฉันไม่ดื่มเลือดเธอซะ
- เพราะฉันไม่จับหน้าอกเธอไง - งั้นหรือ เขาจะกินสมองนายนะ
- สมอง - เย็นก่อน ไม่เอาน่า
ฟังนะ เราต้องไปบ้านพ่อกับแม่ฉัน ฉันอยากรู้ว่าพวกท่านยังมีชีวิตอยู่ไหม
ฉันไปไหนไม่ได้จนกว่าจะได้กิน
งั้นเราจะไปโรงเรียน มันอยู่ระหว่างทางพอดี
เราจะหาของกินและเลือดที่นั่น จากนั้นก็ไปบ้านฉัน
ตกลง ก็ได้ งั้นเราก็ไปดูว่า พ่อแม่เธอยังอยู่ไหม จากนั้นยังไงต่อ
พวกเอเลี่ยนอยู่นะ
เน็ด ดูสิ หากเราไม่ให้เขากินสมอง เขาจะฉลาดขึ้น
งั้นเราก็จะอยู่จนกว่าเขาจะคิดอะไรออก
ว่าจะกำจัดเอเลี่ยนและช่วยชีวิตทุกคนยังไง
นั่นคือแผน ตกลงนะ
แบบว่า มัน... ก็ดูเป็นแผนนะ
- เห็นอะไรไหม - ไม่เลย ฉันว่าเราปลอดภัย
- เธอเห็นอะไร - พวกมัน เป็นหนึ่งในพวกมัน
- เอาล่ะ แล้วมันเห็นเธอไหม - ใช่ ไม่
ประตูหลัง ไปเร็ว
- ไม่นะ ตายแล้ว มันล็อค - ใช้พลังแวมไพร์ที่เธอมีสิ
ติงต๊องหรือไง มันไม่มีหรอก "พลังแวมไพร์" นะ
เอาล่ะ ไปเร็ว เน็ด เร็วสิ
เอาล่ะ
- อะไร - แย่แล้ว ฉันโดนแดดไม่ได้
- พระเจ้าช่วย - ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร
เอาคลุมหัวไว้ ปิดเอาไว้
เอเลี่ยน
โอเค ฉันไม่เป็นไร ฉันสบายดี
เธอไม่ได้สวมชั้นในหรือ
- หุบปากน่า ก็มันรัดนี่ - เอเลี่ยน
ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น เรากลับไปเจอกันที่โรงเรียนนะ
ตกลง เน็ด
แด็ก
บ้าจริง เขาควรจะถึงที่นี่แล้วนะ
เธอโอเคไหม
ฉันว่าฉันกำลังลงแดงน่ะ
- ลงแดงเพราะขาดสมองน่ะหรือ - ใช่
แปลกจัง
- ช่วยด้วย เปิดหน่อย - แย่แล้ว
ให้ตายสิ เธอทำเราตกใจหมดเลย
ดีใจที่ได้เจอเธอเช่นกันนะ
ฉันขอชุดคืนก่อนที่ พวกเอเลี่ยนจะจับฉันไปทดลองได้ไหม
ได้สิ
วีบล็อค
ก่อนนี้ฉันน่าจะได้ทามันนะ
แล้วเกิดอะไรขึ้นล่ะ ฉันนึกว่าเอเลี่ยนจับตัวเธอไปแล้ว
ไม่ มันแปลก พวกนั้นอยู่รอบๆ ตัวฉัน
แต่มันก็เดินผ่านฉันไป เหมือนมันมองไม่เห็นฉัน
ยัยของเล่นแวมไพร์
พวกนั้นมองไม่เห็นนาย เพราะนายไม่ได้สวมเสื้อผ้าไง เจ้าโง่
อะไรนะ
เป็นไปได้สูงว่าพวกนั้น จะมองเห็นแต่สิ่งที่เป็นออแกนิกส์
แต่นั่นก็แค่ทฤษฎีของฉันนะ
- เน็ด - เราต้องกินอาหารแล้ว
ฉันต้องกินสมอง
เกิดอะไรขึ้นกับนาย เน็ด
คือว่า นายเป็นคนที่ฉลาดที่สุดในโรงเรียน ที่โดนซอมบี้กัดหรือ
ที่จริงมันง่ายจะตาย
นายจงใจให้โดนกัดหรือ
นายทำแบบนั้นทำไม
รู้ไหม ฉันเคยเป็นกังวลกับทุกสิ่ง
เรื่องต้องได้เอทุกวิชา เรื่องพ่อฉัน
ตอนนี้ฉันก็แค่ทำตัวสบายๆ ไง รู้ไหม
นายทิ้งทุกอย่างเพื่อจะ ไม่ต้องคิดอะไรเนี่ยนะ ขี้ขลาดชะมัด
ตลกดีนะ
เราไม่คุยกันมาหลายปี จู่ๆ เขาก็ กังวลเรื่องที่ฉัน กลายเป็นซอมบี้
นายอยากให้ฉันทำยังไง ไปโรงเรียนกับนายจนจบ
เล่นไมน์คราฟท์ด้วยกัน แล้วก็แฮ็กเซิร์ฟเวอร์โรงเรียนหรือ
เท่าที่จำได้ นายเคยคิดว่า การแฮ็กเป็นเรื่องที่เจ๋งนะ
ใช่ ไมน์คราฟท์ แล้วก็ ทำลายข้อมูลของคู่แข่งนั่นยอดไปเลย
- ใช่ แจ๋วเลย - ตอนที่อยู่เกรดเจ็ด
"เราคือแฮ็กเกอร์นะ เน็ด"
แต่ฉันจะไม่ยอมใช้ตลอดชีวิตมัธยม แบบไอ้ขี้แพ้หรอกนะ รู้ไหม
นายจะไปไหน
- ไม่เอาน่า อย่างี่เง่าสิ - นายสิงี่เง่า
- ฉันงี่เง่างั้นหรือ - ใช่
งี่เง่า
อะไร...
แด็ก
แด็ก เธออยู่ในนี้หรือเปล่า
หวัดดี
ไง
มาทำอะไรในห้องต้มน้ำเก่านี่
ไม่มีอะไร
โอเค
ไม่ เดี๋ยวก่อน
ยอดเลย ตอนนี้เราทั้งคู่ติดอยู่ในนี้แล้ว
แจ๋ว
- เธอว่ามันตลกหรือ - ใช่ นิดหน่อย
ฉันมาที่นี่เพื่อขอบใจเธอ
รู้ไหม เธอช่วยชีวิตฉัน ตอนอยู่ที่บ้านพวกมิลเลอร์
อืม ไม่เป็นไรหรอก
และ...
ฉันขอโทษที่ฆ่าลอเรลไล
ขอบคุณ คือฉันหมายถึง ฉันควรจะตอบยังไงดีล่ะ
ไม่รู้สิ แด็ก ฉันพยายามเต็มที่แล้ว โอเคนะ
โอเค
นี่ บางทีเธอน่าจะยอมรับได้นะว่า ลอเรลไลก็ร่านเอาการ
ใช่ คือว่า หล่อนก็เป็นแบบนั้นนิดหน่อย แต่ฉันชอบหล่อนจริงๆ
จริงๆ นะ
บ้าชะมัด
รู้ไหม ตอนที่นายมัวเธอชอบหล่อนอยู่
ยัยนั่นเอาแต่อึ๊บแฟนฉัน
แต่หล่อนยังบริสุทธิ์นี่
ใช่ ยอดไปเลย
งั้นลอเรลไลมีอะไรกับมิลาน แล้วก็ยังบริสุทธิ์อยู่
แต่ฉันถูกกัดแล้วก็ กลายเป็นยัยร่านไปทั้งชีวิต
ฉันไม่ได้หมายความแบบนั้น ฉันขอโทษ
เพราะงั้นแหละฉันถึงกัดหล่อน พอเห็นหน้าหล่อนแล้วฉันก็คลั่งไปเลย
ฉันรู้ว่าไม่ควรทำแบบนั้น แต่ก็ทำลงไปแล้ว ฉันขอโทษ
โอเค เอาล่ะ
ไม่อยากเชื่อเลยว่า ฉันต้องเป็นคนขี้หึงไปชั่วนิรันดร์แบบนี้
ไม่ เธอไม่หรอก
ไม่หรอก
ใช่สิ
ในนี้มีดนะ
ทำให้ฉันนึกถึงห้องซักผ้า ที่บ้านของเกร็ก เช็ฟเฟอร์
แล้ว
คำถามคือ นายจะกล้าหรือเปล่า
- โอเค - มันจะไม่เป็นไร
- เดี๋ยว เดี๋ยวก่อน - อะไรหรือ
ฉันไม่เคยทำมันมาก่อน
แสดงว่าปีศาจหน่มน้มยังบริสุทธิ์อยู่หรือ
ฉันก็เหมือนกัน
ห้ามถามว่า "จริงหรือ" นะ
ฉันกำลังจะถามเลยว่า "จริงหรือ"
เดี๋ยว เดี๋ยวก่อน
เกิดอะไรขึ้น
เสร็จแล้ว ฉันเสร็จแล้ว เดี๋ยว
- ฉันทำเธอตื่นเต้นขนาดนั้นเลยหรือ - ใช่
มานี่สิ
- เราจะต่อเลยหรือ - ใช่
- เธออยากให้ฉันทำอะไรไหม - ไม่ต้อง แค่หยุดพูดก็พอ
อะไร
เธอกัดฉันหรือ
เปล่า ฉันว่าฉันเปล่านะ
ไม่ ไม่เป็นไร ฉันกลัวว่าฉันจะติด...
- ไม่ ฉันไม่มีทางทำหรอก - โอเค ฉันขอโทษ
- ไม่ นี่เป็นเรื่องผิดพลาด - เพทรา ฉันไม่เป็นอะไร
- ไม่ เธอมันขี้ขลาด - ฟังนะ ไม่เป็นไร
- ไม่ - ฉันไม่เป็นไร
เพทรา เดี๋ยวก่อน
เธอกระโดดแบบนี้ได้มาตลอดเลยหรือ
เธอกระโดดแบบนี้ได้มาตลอด ฉันมันโง่ชะมัด
- เห็นด้วยเป็นอย่างยิ่ง - เน็ดหรือ
ใช่ ตอบถูกด้วย ประทับใจจัง
นายฟังอยู่นานแค่ไหนแล้วน่ะ
นานพอที่จะรู้ว่านายยังบริสุทธิ์ว่ะ
โชคดีกับชีวิตพรหมจรรย์นั่นนะ
- ไปซะ - ตกลง
อยากให้ฉันหาชั้นในสะอาดๆ มาให้เปลี่ยนระหว่างที่ฉันออกไปไหม
เพทรา เพทรา
เพทรา นี่
- ฟังนะ ขอคุยด้วยได้ไหม - อย่ามาถูกตัวฉัน
- ได้โปรด - ดูสิ
ใช่ นี่แหละเรื่องที่ฉันจะมาบอกพวกนาย
ดูเหมือนพวกมันกำลังค้นหาอะไรอยู่ เราต้องออกจากเมืองแล้ว
ไม่ เราต้องไปบ้านพ่อแม่ฉันก่อน
เดี๋ยว
พวกเอเลี่ยนหาเราไม่เจอ หากมันมองไม่เห็นเรา
ใช่ไหม
อะไรนะ
บอกเฉยๆ นะ ไอ้จ้อนฉันใหญ่กว่านาย
ไม่เอาน่า เน็ด นายมันบ้าชะมัด
เราบอกกันแล้วไงว่าจะไม่มอง
ฉันโกหกว่ะ
แจ๋ว
เอาล่ะ ไปกันเถอะ
ไปกันเถอะ วิ่งเลย
- เน็ด เร็ว เร็วเข้า - ทุกคน เร็วเข้า
ไปเร็ว เพทรา
เร็ว เร็วเข้า
แม่ฮะ
พ่อฮะ
แม่
พ่อ
แม่ ผมแด็กเอง
พ่อกับแม่อยู่ที่นี่ไหม
แม่ฮะ
เร็วเข้า ออกมาเถอะฮะ
- เธอได้ยินไหม - ตรงไหน
ห้องใต้ดิน รอเดี๋ยว
พ่อฮะ ทุกคน
แต่ดูเหมือนว่าสนามพลังของเอเลี่ยน
จะปิดกั้นทั้งเมืองนี้ จากความช่วยเหลือ..
ฉันมั่นใจว่าพวกท่านยังไม่ตาย
ยังหรอก ยังไม่ตาย
ไม่นะ เน็ด ไม่
นายปลอดภัยไหม
ไม่นะ เน็ด
- ออกไปนะ - เน็ด
เน็ด
ไม่นะ
เขาหายไปแล้ว
เขาพยายามช่วยฉัน เขาถึงต้องตาย
ฉันไม่กล้าคุยกับเขาที่โรงเรียน
หรือช่วยเขาตอนที่ถูกแกล้งด้วยซ้ำ
นี่ ไม่เอาน่า ไม่ใช่ความผิดเธอสักหน่อย
นี่แหละชีวิตมัธยมล่ะ
ใช่
เธอพูดถูก
เราไม่ได้ห่างเหินกันไปหรอก ฉันเป็นคนทิ้งเขาเอง
พ่อของเขาเคยบังคับให้เน็ด เข้าทีมเบสบอล
เมื่อตอนที่พ่อพยายามปั้นเขา ให้เป็นแบบแชส จูเนียร์
เน็ดก็เลยมาเข้าทีม
เป็นเล็ฟท์ฟิลเดอร์ อินนิ่งไกล อยู่เกมท้ายๆ
และฉันเป็นคนปาลูก และคอยขว้างลูกง่ายๆ
แล้วก็มีเด็กหวดโดนมันเต็มๆ
เจ้าสิ่งนั้นเหมือนเห็นว่า เน็ดยืนอยู่ตรงไหน
พอบอลกำลังจะตกลงมา มันกำลังวิ่งเข้าไปที่ถุงมือของเน็ด
และตู้ม แชส จูเนียร์ก็พุ่งชนเขา
แล้วคว้าบอลไปแบบง่ายดาย
จบเกม โมสลี่ ออโต้เป็นฝ่ายชนะ
ทุกคนยินดีให้แชส จูเนียร์
และฉันจำได้ว่ากำลังมอง ไปที่สนามหญ้าด้านนอก
และเน็ดยังอยู่ตรงนั้น
กำลังควานหาแว่นตาของเขา
นั่นแหละ เขาไม่...
เขาไม่เคยมีโอกาสนั้นเลย
ไม่ใช่เพราะเขาทำมันตก เขาไม่เคยมีโอกาสรับมันเลย
ใช่
ฉันไม่เคยรู้จักเน็ดเลย จนกระทั่งเขามาเป็นซอมบี้
แต่เขาใจดี
และกล้าหาญ
และมีไอ้จ้อนเบ้อเร่อเลย
ธุลีสู่ธุลี
เราจะคิดถึงนายนะ เน็ด
พูดได้ดีนี่ เจ้าบ้า แต่ฉันชอบของเพทรามากกว่า
- เน็ด - เธอปลอดภัยไหม
พระเจ้า มานั่งตรงนี้สิ
- ให้ตายสิ เรานึกว่านายตายแล้ว - ฉันยังไม่ตาย
ฉันถูกพาไปอีกที่หนึ่ง
ทุกคนยังมีชีวิตไหม พ่อกับแม่ฉันยังอยู่ไหม
ไม่รู้สิ พวกนายคงฆ่าเอเลี่ยนก่อน มันจะพาฉันไปส่งถึงที่น่ะ
ดังนั้น แทนที่จะได้ไปในที่ที่ทุกคนไป
ฉันไปลงเอยที่ร้านลิตเติ้ลซีซาร์ ตรงถนนเลควิวแทน
- ว่าไงนะ - เราจะทำยังไงตอนนี้
เราจะให้ของที่พวกเอเลี่ยนมาค้นหา
คิดดูสิ
ทำไมพวกมันเลือกดิลฟอร์ด เมืองนี้เป็นที่รู้จักจากอะไร
นายเห็นมันทุกวัน
เดี๋ยว ซี่โครงหมูน่ะนะ
พวกมันบินมาตั้งไกลเพื่อมา ลิ้มรสแซนด์วิชชื่อดังหรือ
พวกมันต้องการสิ่งที่อยู่ในนั้นต่างหาก
- ซี่โครงอ่อนหรือ - เททราฟลอแร็กซิแพน
มันคืออะไรเล่า
มันเป็นสารเคมีที่มัลฟาสต้าใช้ทำให้ กระดูกอ่อนของม้ามีรสชาติเหมือนเนื้อไง
- นั่นแหละที่พวกนั้นต้องการ - ว่าไงนะ เธอแน่ใจได้ไงล่ะ
- เพราะนี่ไง - พระเจ้า
มันน่าแหวะตรงไหนกัน หน้าฉันเน่ามาหลายวันแล้ว
- มีหนองด้วยนะ เน็ด - พระเจ้า ทุเรศมากเลย
- ให้ตายสิ - เน็ด ปิดมันซะ
มันเป็นอาการแพ้ตอนที่เอเลี่ยนจับตัวฉัน
- และรู้ไหมุว่าฉันแพ้อะไร - ถัวหรือ
นม
กัญชา
ทาร์รากอน
เททราฟลอแร็กซิแพน ไงพวก
ฉันนึกว่าบอกพวกนายแล้วแล้วซะอีก
- ฉันคิดว่ามันง่ายมากเลย - ใช่
ฟังนะ ทั้งหมดที่เราต้องทำคือ เอาสารเคมีนั่นให้พวกเอเลี่ยนไป
แล้วพวกมันจะได้ไป
มาเร็ว มาตรงนี้
- ริค คุณอยู่ไหม - ดั๊กกี้ นั่นนายหรือ
ใช่ ริค ผมเอง แด็ก ช่วยเปิดให้เราเข้าไปด้วย
เราจะรู้ได้ไงว่าเขา ไม่ได้เป็นเอเลี่ยนปลอมตัวมา
ฉันคิดออกแล้ว เกิดอะไรขึ้นกับนาย ในงานเทศกาลเก็บเกี่ยวเมื่อ 5 ปีก่อน
ให้ตายสิโว้ย
ผมอึราดถังน้ำ
อะไรนะ
ผมอึราดถังน้ำ
นั่นแหละเขา ให้เขาเข้ามา
ฉันนึกว่าเธออึราดตอนเดี่ยวเปียโนซะอีก
ฉันท้องเสียนี่ โอเคไหม มาเร็ว
ขอฉันทำความเข้าใจก่อน นายจะบอกว่าพวกเอเลี่ยน
มองไม่เห็นนายถ้านายแก้ผ้างั้นหรือ
งั้นพวกนายสามคนมาถึงที่นี่ได้ยังไง
ชุดพวกนี้ทำจากผ้าฝ้ายออแกนิกส์ครับ มันก็เลยไม่ต่างจากผิวหนังของเรา
จริงด้วย ลืมไปว่าแม่นายเป็นฮิปปี้สาว
นี่เลือดสำหรับเธอจ้ะ
- ขอบคุณค่ะ - จ้ะ
ขอบใจจ้ะ คุณช่วยไปดูเจ้าซอมบี้ นั่นให้ผมได้ไหม
ได้สิคะ
งั้น พวกนายอยากให้ฉันเชื่อว่า ที่พวกเอเลี่ยนเก็บกระเป๋า
แล้วเดินทางแสนไกลมาที่โลกนี้ เพื่อจะมาเอาซี่โครงหมูเนี่ยนะ
- ใช่ - ใช่
พวกนั้นบอกไหมว่าจะจ่ายเท่าไร
ริค ขอทีเถอะ
ให้สิ่งที่พวกนั้นต้องการไปเถอะ
คุณจะกลายเป็นฮีโร่เลยนะ พวกเขาคงสร้างรูปปั้นให้คุณด้วย
รู้ไหมว่าคนทั้งเมืองนี้ ถูกจับไปไว้ที่ไหน
อาจจะถูกจับไปทดลองแล้วก็ได้
จริงด้วย รูปปั้น
ที่ผ่านมา เดซี่กับฉันก็ปลอดภัยดี ทำไมนะ
จริงด้วย เพราะเราไม่ได้ถืออาวุธเข้าเมือง
แล้วไปสู้กันเองไง รู้อะไรไหม
คนพวกนั้นมันบ้า และเท่าที่ฉันรู้
ยิ่งบ้าเท่าไรก็ยิ่งดี
พวกคนที่คุณพูดถึงคือพ่อแม่ผมนะ
ฉันไม่สนหรอกว่าพ่อแม่นายจะอยู่หรือตาย
- พูดว่าไงนะ - ก็ได้ยินแล้วนี่
ไอ้บ้าเอ๊ย
เดซี่
- เน็ด - แย่แล้ว เน็ด ไม่นะ
- เดี๋ยว อุย่ากินสมอง - แกกินเดซีของฉัน เจ้าบ้า
- พระเจ้าช่วย - บ้าจริง
- พระเจ้า เราเสียใจจริงๆ ครับ ริค - เสียใจหรือ ฉันรักผู้หญิงคนนี้
คุยกันก่อนได้ไหม ได้โปรด อย่าทำแบบนี้เลยครับ
เราต้องการความช่วยเหลือ
- นั่นแหละ - อะไร
ใช่
ฉันคิดอะไรออกแล้ว
นี่ไม่ใช่ความคิดนะ นี่มันฆ่าตัวตายชัดๆ
ฟังนะ เน็ดเคยโดนแล้วก็ไม่เป็นอะไร
หากเราไม่ได้ฆ่าเอเลี่ยน พวกมันคงส่งเขา ไปในที่ที่คนอื่นๆ อยู่
เธอบ้าไปแล้วหรือไง
เราสามคนทำอะไรไม่ได้หรอก
เราต้องการความช่วยเหลือ มาเถอะ ลุยเลย
เรายังเป็นทีมเดียวกันใช่ไหม
ลงมือกันเลยเถอะ
ฉันรักพวกนายทุกคนเลย
เข้ามาสิ เข้ามาจับเลย
พัลเวย์
แม่ฮะ
แด็ก
เพทรา พระเจ้า เธอดูดีจัง
ฟังนะ ลืมเรื่องบาดหมางกันไปก่อน เธอเพิ่งดื่มเลือดมา
- ขอฉันดื่มหน่อยสิ - พูดจริงหรือ
เพทรา ได้โปรด ตอนนี้ไม่ใช่เวลา ที่จะมางอนฉันนะ
ขอบใจ
ไปตายซะ และเธอพูดถูกนะ เป็นแวมไพร์ก็ไม่ได้แย่อะไรหรอก
ไอ้สารเลว
ลูก
พ่อหรือฮะ
ใช่ เน็ด พ่อเอง
พ่อเป็นพ่อที่ไม่ดีเลย
พ่อไม่เคยสนใจลูก
พ่อเอาเงินทุนการศึกษาลูก ไปถลุงกับยาออกซิโคโดน
พ่อไม่ได้ขายรถยี่ห้อฮุนไดด้วยซ้ำ พ่อขายเกีย
เกียเนี่ยนะ
น่าอาย พ่อรู้
ประเด็นก็คือ
พ่อมีปัญหาใหญ่
แต่พ่อรักลูกนะ จากนี้และตลอดไป
ฉันก็รักนายนะ เจ้าบ้า
แม่ฮะ
พ่อฮะ
- แด็ก แด็ก - ไงฮะ
ลูกชายที่น่ารักของแม่
ตัวลูกมีเมือกติดเต็มไปหมดเลย
ดูสิว่าเราเจอใคร
ลอเรลไล
หวัดดี นี่มันคืออะไรเนี่ย
เป็นสนามพลังของเอเลี่ยน
ที่กั้นเราออกจากกัน ทั้งแวมไพร์ ทั้งซอมบี้
พ่อเรียกมันว่ากำแพงป้องกัน
มาถึงตอนนี้แล้ว ใครสนล่ะ จริงไหม
- แด็ก ไง - ไง
เพทรา ยังไม่เห็นเธอเลย ตั้งแต่ที่เธอฆ่าฉันน่ะ
ใช่
ฟังนะ เรื่องนั้นฉันขอโทษจริงๆ
ไม่หรอก ไม่ต้องขอโทษ ดูหน้าอกฉันสิ
- อึ๋มกว่าเดิมตั้ง 2 เท่า - ให้ตายสิ
- เน็ด เป็นไงบ้างพวก - เน็ด
นั่นเน็ด โมสลี่หรือ
ตายจริง เขาดูแย่มากเลย
เอาล่ะ เรื่องเป็นอย่างนี้
ฉันไม่สนว่าสมองนั่น จะทำให้นายเบลอแค่ไหนนะ
ฉันอยากให้นายคิดว่า เราจะทำลายสนามพลังนี้ยังไง
ช่วยเราออกจากที่นี่นะ เน็ด
เราจะได้ให้ในสิ่งที่พวกมันต้องการ เพื่อที่จะกำจัดมัน
เร็วเข้า เน็ด นายทำได้
- นายทำได้ เน็ด - คิดสิ
เร็วเข้า
ใส่รหัสอีกบรรทัดเดียว
เสร็จแล้ว
เดี๋ยว เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
ไม่นะ ปิด ปิดเครื่องซะ
สุขสันต์วันจ้ำบ๊ะ
ปิดเครื่องเดี๋ยวนี้
- นายยอดมาก เน็ด - ปิดเครื่องซะ
ปิดเครื่องเดี๋ยวนี้
อะไร
ทำไมพวกนั้นถึงคิดว่าเขาฉลาดนะ
เขาแทบจะพูดไม่ได้ด้วยซ้ำ
นั่นยังไม่เป็นคำเลย
- ทำลาย - ทำลายข้อมูล
- ทำลายข้อมูล ทำลายข้อมูล - ทำลายข้อมูล ทำลายข้อมูล
แบบที่เราเคยทำตอนอยู่ม.ต้น
เราเคยทำให้เซิร์ฟเวอร์เต็ม เพื่อทำให้มันพัง
เราทำมันด้วยกัน เราทำลายมัน
- ใช่ - จะบ้าหรือ
ให้พวกแวมไพร์ทำสิ พวกมันเป็นอมตะนี่
ใช่ สมกับเป็นพวกมนุษย์จริงๆ
ที่ลงทุกอย่างกับพวกผีดิบ ขี้ขลาดชะมัด
แกสิขี้ขลาด ไอ้ตัวดูด
- รู้อะไรไหม - นี่ นี่ ทุกคน
จะหยุดพวกคุณไม่ให้สู้กัน แล้วหันมาร่วมมือกันยังไงดี
คุณซิมเมอร์แมน ลูกสาวคุณ เธอเป็นแวมไพร์ คุณรักลูกไหม
ใช่ รักสิ คุณจะไม่รักได้ยังไง
คุณนายแฟรงคลิน ลูกชายคุณเป็นซอมบี้
เรารู้มาตลอดว่าเขาไม่ใช่หมอ เลิกแสร้งทำแบบนั้นเถอะครับ
สิ่งที่เอเลี่ยนต้องการ
คือซี่โครงพวกนั้น
ทีนี้ ผมไม่รู้จักพวกคุณ ผมไม่อยากตายอยู่ที่พัลเวย์
หากเราร่วมมือกัน เราจะทำลายกำแพงนี้ได้
เราจะออกจากที่นี่ ไปโน้มน้าวให้ริคเปิดประตู
และเราจะช่วยเมืองนี้
พวกคุณคิดว่าไงครับ
อเมริกา อเมริกา
เอาเลย
พร้อมไหมทุกคน
สาม สอง...
เอาล่ะ วิ่งเลย
ไปเอาซี่โครงกันเถอะ
เร็ว เร็วเข้า ไปกันเถอะ
ริค ริค
- บ้าจริง - ไม่นะ ไม่
ไอ้หน้าโง่คนต่อไปที่เข้ามา ฉันจะยิงทะลุอกเลย
เราอยากให้คุณเอาซี่โครงให้เอเลี่ยน มันเป็นทางเดียว
แจ๋วใช่ไหมล่ะ
รู้ไหม ตั้งแต่วันแรก ไม่มีใครสักคน ในเมืองนี้ช่วยฉันเลย
ไม่แม้แต่ทีมโบว์ลิ่ง หรือชมรมหนังสือ
บ้าจริง ฉันเป็นคนซื้อสนามเบสบอลนั่นนะ
ไม่มีใครเอาเครื่องดื่มที่ฉันอยากได้ มาเสิร์ฟฉันที่บาร์หลังจบเกมด้วยซ้ำ
ริคกี้ตินี่ไม่ใช่เครื่องดื่มสักหน่อย
ใช่สำหรับฉันโว้ย
ฉันสมควรจะเป็นส่วนหนึ่งของเมืองนี้ ฉันคู่ควรกับมัน
ใช่ คุณพูดถูก
คุณสมควรจะเป็นส่วนหนึ่งของเมืองนี้
ฉันก็อยากเชื่อนายนะดิ๊กกี้ แต่ฉันว่านายแค่อยากให้ฉันช่วย
อยากรู้ความจริงไหม นี่คือความจริง
คุณมันงี่เง่า ริค
แต่ผมก็เคยเป็นแบบคุณมาก่อนเหมือนกัน
และเราทั้งคู่สมควรเป็น ส่วนหนึ่งของเมืองนี้
ริค ริค
ริค ริค ริค
ริค ริค
- ริค - ริค ริค ริค
ริค ริค ริค ริค ริค
เร็วเข้า คุณจะเอายังไง พวกมันกำลังมาแล้ว เราต้องการคุณนะ
ก็ได้
มาเลย เจ้าพวกบ้า
เร็ว เร็วเข้า
เร็วเข้า ทุกคน เข้ามาข้างใน
- เร็ว เร็วเข้า มาเร็ว - วิ่ง
สิ่งมีชีวิตจากแดนไกล
เชิญพบกับซี่โครง
ให้ตายเถอะ ซี่โครงทำมาจากพวกนั้นหรือ
ทำไมไม่มีใครบอกเราเลย
พระเจ้า
พวกนายทำอะไรน่ะ เอเลี่ยน
บ้าจริง
เดี๋ยว เกิดอะไรขึ้นน่ะ
เกิดอะไรขึ้น
เขาคิดผิด เพื่อนซอมบี้อัจฉริยะของนายคิดผิดแล้ว
พวกมันเอาซี่โครงไป แล้วตอนนี้ก็จะมาฆ่าเราทั้งหมด
มนุษย์โลก โปรดอย่ากลัว จงลุกขึ้น
นี่มัน...
...สวยจัง
ในฐานะตัวแทนของดาวเรา
เราขอขอบคุณท่านที่มอบ สารเคมีที่ล้ำค่า
ที่ช่วยต่อชีวิตให้เรา
- ทำไมมันพูดสำเนียงเยอรมันล่ะ - ฉันว่าจะถามแบบเดียวกันเลย
แต่ก่อนที่เราจะไป
เราต้องคุยกันว่าเกิดอะไรขึ้นที่นี่
เรามาถึงที่นี่เพื่อมาขอความช่วยเหลือ
และก่อนที่เราจะมีโอกาสขอ
พวกคุณก็เป็นบ้าไปแล้ว
เราเลยต้องขังพวกคุณไว้ที่พัลเวย์
เพื่อคุ้มครองคุณจากพวกเดียวกันเอง
ซึ่งหนึ่งในนักปรัชญาผู้ยิ่งใหญ่ของเรา ได้กล่าวไว้ว่า
"เราไม่ได้เป็นคนจุดไฟ
"มันคุกรุ่นมาอยู่เสมอ
"นับแต่วันที่โลกเริ่มหมุน
"แต่เมื่อเราละโลกไป มันจะยังคุกรุ่น
"อยู่อย่างนี้ไหม"
ล้อกันเล่นแน่ๆ เลย
- แต่มันเป็นเพลงนะ - เพลงเกี่ยวกับไฟ
ประเด็นคือ ดูเราสิ
เราคือสิ่งมีชีวิตที่น่าทึ่ง สูง 90 ฟุต จากนอกโลก
ดูคุณสิ พวกคุณเละเทะไปหมด
เห็นแก่ตัวเองบ้างเถอะ มีศักดิ์ศรีบ้าง
และ ไม่เป็นไร
นี่ เดี๋ยวก่อน
ว่าไง
ไปตายซะ
ไม่ ไม่เลย แกขับยานมาที่นี่
ทำให้พวกเราตกใจกลัว
แล้วก็มาสอนเราด้วยเพลงของ บิลลี่ โจเอลงั้นหรือ
แต่งานวิจัยเรา แสดงให้เห็นถึงความรัก ในตัวบิลลี่ โจเอล อย่างไม่เสื่อมคลายนะ
ไอ้บ้า
ขอเถอะ มาทำแบบอารยะชนเถอะ
- อะไรเนี่ย - เธอพูดถูก
ไสหัวไปทำลายดาวอื่นเถอะ ไอ้คนเห็นแก่ตัว ไปตายซะ
ก็ได้ หาเรื่องเองนะ เจ้าพวกโง่
- เธอปลอดภัยไหม - สิ่งนั้นคืออะไรน่ะ
แอมโมเนีย
แอมโมเนียทำให้มันละลาย แอมโมเนีย ใช่เลย
คุณนายโมสลี่ครับ เอาสายฉีดแอมโมเนียมาเร็ว
กำลังไป แด็กกี้ เปิดก๊อกเลย หนุ่มๆ
ยัยหลงตัวเอง ชีวิตนี้ฉันหลอกมา ไม่รู้กี่คนแล้ว แต่เธอ...
เธอคงจะเป็นจุดด่างพร้อยที่สุดในชีวิตฉัน
ไชโย
เวลาที่เธอชอบใครจริงๆ เธอ ไม่ลังเลหรอก เธอจะลุยเลย
อย่าแตะต้องเธอนะ
จะว่าไป ฉันอิจฉานายนะ
ที่จะได้เห็นโลกที่ฉันไม่มีวันได้ไปเห็น
พอมันเปลี่ยนแปลง มันก็
- มหึมา - มหึมา เปลี่ยนครั้งมหึมาเลย
ไม่
ฉันบอกว่า "อย่าแตะต้องเธอ"
ไม่นะ
มันเสียบหลังฉันอยู่ใช่ไหม
เธอเป็นไงบ้าง
- ได้ยินไหม - เสียงลูกนี่นา
ลูกเราโตแล้ว
บ้าจริง
โธ่เว้ย
นั่นอะไรน่ะ
ระเบิดฟิวชั่นอะตอม
ของขวัญส่งท้าย เจ้าพวกโง่
เน็ด เน็ด
ขว้างลูกสวยๆ ใส่มันเลย ดิ๊กกี้
เดี๋ยว มันต้องไม่เป็นแบบนี้สิ
ขอต้อนรับสู่ดิลฟอร์ด เมืองแห่งซี่โครงมังสะวิรัติรสเลิศ
ด้วยรักและอาลัย ถึง เมย์ฮิว พี เคลเลอร์ ชาตะ 1826 มรณะ 2014
- ใครเอ่ย - ลอเรลไล
- ไง แด็ก เป็นไงบ้าง - ไง เพื่อน
ดูเธอสิ นี่ วันนี้ไปนั่งกินข้าว โต๊ะเดียวกับฉันไหม
ก็อยากอยู่นะ แต่ฉันมีแผนอื่นแล้วล่ะ
งั้นก็ ยอดเลย เพราะเรา น่าจะเจอกันหลังเลิก...
ไม่มีอะไร ฉันจะ...
- หวัดดี - หวัดดี
เราไปหาเน็ดกันไหม
ไม่ล่ะ ดูเหมือนวันนี้เขาจะ ใช้เวลากับแชส จูเนียร์นะ
นั่นต้นขาฉันนะ
งั้นเราทำอะไรดี
ไม่รู้สิ
เราน่าจะ
ไปจูบกันที่อัฒจันทร์นะ
เข้ามาเลย ตาบ้า
ฉันชอบเธอจัง
งั้นทุกวันนี้เธอเป็นใครล่ะ
ฉันชื่อนิค บรอน
พวกมันดูเป็นยังไง เหมือนของสปีลเบิร์ก หรือของกีเกอร์
กีเกอร์เป็นใคร ผมไม่รู้จัก
เอช อาร์ กีเกอร์ เขาออกแบบเอเลี่ยน ในหนัง Alien ไง
ใครขว้างมาให้ผมเนี่ย
เคยดูหนังเรื่อง Schindler's List ไหม
รู้ไหม เขาอยากจะช่วยทุกคน...
ช่วยทุกชีวิตที่คุ้มค่าต่อการช่วย ใช่ไหม
คือว่า เธอคือชินด์เลอร์ ในเวอร์ชั่นตรงกันข้ามของครู
มันต้องเละไม่เป็นท่าแน่
ฉันทำอาวุธหล่น รอก่อน
- นายจะยอมแพ้หรือยัง - พูดให้เหมือนคุณกำลังหายใจไม่ออกสิ
ก็ฉันหายใจไม่ออกน่ะสิ เลยพูดบทต่อลำบาก
- เราเป็นพ่อแม่ที่ "เข้าอกเข้าใจ" - ใช่ จริงด้วย
- คุณทำมือเป็นเครื่องหมายคำพูดนะ - ได้ ตกลง
พ่อกับแม่เข้าใจมากไป
บางวันก็มากไปนิด เวลาที่เราต้องขับรถน่ะ
เราน่าจะทำมันด้วยกันนะ หรืออะไรก็ตาม
- ไม่ ไม่จำเป็นต้องทำหรอก - ไม่เลย
- มัน... ใช่ - คนละวัยน่ะ
อะไร ผมพูดติดอ่างหรือ
- เปล่านะ - นิดหน่อยนะ
คุณพูดติดอ่างหน่อยๆ
ก็กรามผมหายไปครึ่งหนึ่งนี่ เลยดูตลกไปเลย
- ไม่ได้หมายความแบบนั้น โทษที - เล่นเก่งนี่ เจ้าคนนี้
- มันจะไม่หายดีหรอก เพราะงั้น... - เข้าใจแล้ว
ฉันจะรูดซิปปิดปากตัวเองให้สนิทเลย
ฉันจะรูดเปิดมัน แล้วก็ปิดมัน
- แต่คุณยังพูดอยู่เลยนี่ - ใช่แล้ว